“LOVE IS…”

Sevginin bin bir çeşidi var. Ama eğer konumuz iki yetişkin arasındaki güçlü gönül bağı ise, işte o, adına “aşk” denilen efsunlu halin tezahürü olan kalp çarpıntısı hafifleyince, geriye kalan duygu… Ölçü birimi, özveri… Olmazsa olmazı ise, hanenize düşen ister günlük güneşlik hava, ister yüzyılın kasırgası olsun, yaşamı el ele göğüsleyebilme becerisi. Doğru kişiyi bulmak önemli olsa da, belki daha da önemlisi doğru kişi olabilmek…

Bu yazımızın konusu, 1960’lı yılların sonlarında, Yeni Zelandalı Kim Grove’un, sevgilisi ve ardından eşi olan Roberto Casali’ye duyduğu büyük sevginin ifadesi olarak yarattığı ve dünya çapında bir ticari başarı öyküsüne dönüşmüş “Love Is…” karikatürleri… Sevginin yaşamınızın her alanına hâkim olması dileklerimle, 14 Şubat Sevgililer Gününüz kutlu olsun…

Kim ve Roberto…
Marilyn Judith (Kim) Grove, 1941 yılında Yeni Zelanda'nın Auckland şehrinde dünyaya geldi. Gençlik yıllarının büyük bir bölümünde dünyayı gezdi; Avustralya, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret etti. Yaşamında dönüm noktası oluşturacak karşılaşma, 1967 yılında Los Angeles'ta bir kayak kulübü partisinde gerçekleşti: büyük bir sevgiyle bağlanacağı İtalyan bilgisayar mühendisi Roberto Alfredo Vincenzo Casali ile orada tanıştı…


Kim & Roberto Casali düğünü (1971); Kaynak: loveiscartoon.com

Yükseköğrenim görmemiş olan Kim’in, heyecan verici bir iş hayatı yoktu. İlk işi, bir kozmetik firmasında paketlere etiket yapıştırmaktı. Sonrasında ise, bir tasarım şirketinde resepsiyonist olarak çalıştı. Bununla birlikte, özel hayatında Roberto Casali ile çok mutluydu… 1970 yılında nişanlanan çift, 1971 yılında dünya evine girdi.

“Love is…”: Aşkın sade hali
Kim Grove’un 1967 yılında, bir kayak tatilinden sevgilisi Roberto’ya gönderdiği kartpostalın arkasına çizdiği minik kız çocuğu imgesi, dünya çapında bir hayran kitlesine ulaşacak “Love is…” serisinin doğuş noktası oldu. Sonraları, bunun benzeri resimli minik notlarını, Roberto’nun görebileceği yerlere bırakmaya başladı: Cebine, yastığının altına, arabasının torpido gözüne… Akademik eğitim görmemiş olan Kim, çalışmalarından “karalamalarım” diye söz eder, hatta kendisini “sahtekâr karikatürist” olarak tanımlardı. Roberto ise Kim’in çalışmalarını sevimli bulur, kendisi için yaratılmış resimli mini notları asla atmazdı.

Kim, resepsiyonist olarak çalıştığı işyerinde, tel zımba ile mini kitapçıklar haline getirdiği illüstrasyonlarını, “Love Is When…” temasıyla 1 Dolar’a satmaya başladı. Bu kitapçıklardan birinin, bir düğünde davetlilere düğün armağanı olarak verilmesi sonrasında gördüğü büyük ilgi, Roberto’nun dikkatini çekti. Çiftin arkadaşlarının da bu çizimleri beğenmeleri ve daha geniş kitlelere tanıtılması için Kim’i teşvik etmeleri sonrasında, Roberto ilk adımı attı. Başvurduğu yayıncılık kuruluşunun Kim’in mesajlı “mini Kim”lerine ilgi göstermesi üzerine, “Love Is…” serisi Los Angeles Times gazetesinde yayınlandı. Takvimler 5 Ocak 1970 tarihini gösteriyordu…

Kim Casali’nin Los Angeles Times’da yayınlanan ilk karikatürü (“Aşk, menüdeki en pahalı yemeği seçmemektir”); Kaynak: loveiscartoon.com

“Love is…”: Bir ticari başarı öyküsü…
“Love Is...” tek karelik karikatürler olarak tasarlandı. Sol üst köşede yazan “Love Is...” ifadesinden sonra, karenin ortasında bir çizim yer almakta ve en altta da aşkın/sevginin, ilgili çizimle ilişkili tanımlaması yer almaktaydı. Her bir kare diğerlerinden bağımsızdı; yani aynı konuda birbirini takip eden bir karikatür serisi şeklinde tasarlanmamıştı. Ana karakterler, kısa siyah saçlı bir erkek ve uzun açık renk saçlı, çilli bir kızdı. Önceleri çıplak tasvir edilmiş olan karakterler, bununla birlikte bedensel olarak ayırt edici bir cinsel özellik taşımamaktaydılar. Çocuk görüntüsünde olmakla birlikte, birlikteliklerinin farklı evrelerinde olan yetişkinleri simgelemekteydiler: henüz tanışmış; kız/erkek arkadaş; karı/koca. Kimi karede, çocuklar ve evin köpeği Samson da yer alabilmekteydi. Kareler, çizerin “gerçek sevgi”nin tasviri olarak gördüğü el ele tutuşmak, mum ışığında akşam yemeği yemek gibi romantik halleri betimlemekle birlikte, kimi zaman da bir özdeyiş içeriyordu: “Aşk... her şeyden daha güçlüdür” gibi…

Günlük yayınlanan “Love Is…” karikatürleri, insanın içini ısıtan aşk tanımlamaları ve kendine özgü sade çizimleriyle, kısa sürede sayısız okurun vazgeçilmezi oldu. Los Angeles Times gazetesi, bir yarışma düzenleyip, okurlardan kendi aşk tanımlamalarını iletmelerini talep ettiğinde, gazeteye binlerce yanıt yağdı. Kim Casali bu sayede aylarca yetecek esin kaynağına ulaşmış olsa da, bu yarışmaları her yıl düzenleme kararı aldı. Ona, yerinde bir öneri vermiş olan her bir okurun ismini, bir sonraki sayıda zikrederek teşekkür etti. “Love Is...” projesi kısa sürede birkaç milyon dolarlık bir işe dönüşürken, karelerde yer alan ifadelerin evrensel, kısa ve kolayca farklı dillere çevrilebilir olması, girişimin pek çok ülkede başarıyı yakalamasını sağladı. “Love Is…” karikatürleri, aralarında Türkiye (karikatür içerikli bir sakız markası aracılığıyla) ve Japonya’nın da yer aldığı 60’a yakın ülkede tüketiciyle buluştu. Karakterler ve aşk tanımlamaları, sayısız tebrik kartı, kupa, tişört, mücevher, takvim, poster ve diğer ticari ürünlerde yer almakta... “Love Is…” karikatürlerini kullanan evlilik danışmanı bile var!

“Love Story” filminin başrol oyuncuları (Ali MacGraw ve Ryan O'Neal) ve filmin ünlü repliği: "Aşk, asla özür dilemek zorunda kalmamaktır"

“Love Story” ve “Love Is…”
Kim Grove’un (Casali) “Love Is…” temalı karikatürlerinin ses getirmeye başladığı 1970 yılı, aynı zamanda Amerikalı senarist, yazar Erich Segal’in “Love Story” (Aşk Hikâyesi) adlı film senaryosu ve aynı adlı kitabıyla milyonları cezbettiği -ve ağlattığı- bir yıldı. Başrollerini Ali MacGraw ve Ryan O’Neal’in paylaştığı filmin en unutulmaz repliği, Jenny Cavilleri’nin (Ali MacGraw) şu sözleri oldu: “Love means never having to say you’re sorry…” (“Aşk, asla özür dilemek zorunda kalmamaktır…”) Kim Casali, bu repliğin aksini savunan ve onu popülaritesinin zirvesine taşıyan yanıtını, 9 Şubat 1972 tarihli karikatüründeki aşk tanımında verdi: “Love Is . . . being able to say you’re sorry” (“Aşk, özür dileyebilmektir”). Ali MacGraw’un söyleşilerinde, filmle özdeşleşmiş repliği “saçmalık” olarak nitelendirdiğini de bu arada belirtelim!

Eleştiri ve Savunma
“Love Is…” teması ana akım toplumda gördüğü büyük ilgiye karşın, eleştiri, hatta alay konusu da olmadı değil! Eleştirenler, “Love Is…”in basit ve beceriksizce buldukları çizimlerini ve basmakalıp olarak nitelendirdikleri aşk tanımlamalarını yerden yere vurdular! Bir tokat da feministlerden geldi! Kimisine göre, karelerin bazıları kadını, kocasına itaat eden uysal eş konumuna indirgiyordu. Eleştiri konusu olan bir diğer husus, “aşkın basitleştirilmiş ve dar tanımlaması” idi. Karikatürlerde tasvir edilen haller, sağlıklı bir ilişkinin göstergeleri olamazdı. Bu çift, hiç mi bir anlaşmazlık yaşamıyor ya da bir ikilemde kalmıyordu?

Öte yandan, Casali’nin bu işe girişirken büyük bir iddiası asla olmamıştı. Tek istediği, ilişkisinde yaşadığı sevgi ve mutluluğun büyüklüğünü ifade edebilmekti. Bununla birlikte, kimi karikatürlerinde basit tanımlamaların ötesine geçerek, daha içsel ve incelikli gözlemlere yer verdi. Casali aynı zamanda çalışmalarını, hayır işlerini desteklemek için de kullandı. Sonuç olarak, “Love Is…”in dehası, zaman üstü ve evrensel olarak tanımlayabileceğimiz sadeliğinde yatıyordu.


Kim Casali, oğulları Stefano, Dario ve Milo ile birlikte; Kaynak: steemit.com

Casali çifti ve sonrası….
Kim ve Roberto Casali’nin iki oğlu oldu: Stefano ve Dario… Ancak, çiftin mutluluğu ne yazık ki kısa sürdü… Roberto 1975 yılında ölümcül bir kanser türüne yakalandı. Tüm vaktini Roberto’ya adayan Kim, ününün zirvesindeki “Love Is…” karikatürlerini çizdirmek üzere bir karikatüristle anlaştı. Roberto Casali 1976 yılında vefat etti. Henüz 37 yaşındaydı… Çiftin üçüncü oğlu Milo, suni döllenme yoluyla, babasının vefatından 16 ay sonra dünyaya geldi. Suni döllenme, o yıllarda tartışmalı bir yöntem olarak kabul ediliyordu: haber basında “mucize bebek” tanımlamasıyla yer alırken, Vatikan tarafından ise “ahlak dışı” olarak nitelendirildi. Kim Casali bir daha evlenmedi ve karikatür çizmedi. 1997 yılında kanserden vefatı sonrasında, “Minikim” adlı şirketinin başına, büyük oğlu Stefano Casali geçti.

“Love Is…” karikatürlerini, 1975 yılından günümüze, önceleri Kim Casali ile, vefatı sonrasında ise oğlu Stefano Casali ile çalışan, İngiliz karikatürist Bill Asprey çizmekte… Roberto Casali vefat edeli tam 50 yıl oldu… İlham kaynağı olduğu, saf sevginin ifadesi karikatürler ise, günümüzde farklı dil ve kültürlerde varlığını sürdürüyor.

“Aşk, ihtiyacınız olan tek şeydir”; Kaynak: loveiscartoon.com

Kaynakça:
Asprey, Bill. “The love story behind Love Is…”. artfulaspreycartoons.co.uk. 2020
“A love story”. loveiscartoon.com
Knudde, Kjell. “Love Is...”. lambiek.net/artists/c/casali_kim. 2025
Waldorf, Anna. “What Love Is”. diversityavenue.wordpress.com. 2014
Scott, Sharlene. “Love Is...”. jewleycreations.blogspot.com. 2011